خداوندا ! تو منزّهى و به حمد تو مشغولم . و چه عظيم و حليم و كريمى تو « 1 » ! حلم تو واسع است تمرّد مستكبران را و نعمت تو مستغرق است شكر شكرگزاران را . وحلم تو عظيم‌تر است از آنكه شمردنِ شمارندگان شمارهء آن را بكند و احسان تو عظيم‌تر است از آنكه وصفِ وصف كنندگان وصف آن را بكند . و اگر فضل تو نمىبود چون حلم مىكردى از كسى كه آن را از نطفه آفريده‌اى و چيزى نبود ، پس تربيت كرده‌اى او را به روزى پاكيزهء خود و نشو و نما فرموده‌اى او را در ميان نعمتهاى پى در پى و جا داده‌اى او را در آرامگاه زمين و دعوت كرده‌اى او را به طاعت خود ، پس استعانت جسته به احسان تو بر معصيتت « 2 » و در سلطنتى كه تو راست ديگرى را پرستش نموده . و اگر حلم تو نمىبود چون مهلت مىدادى مرا و حال آنكه پوشيده‌اى مرا در زير پردهء خود و احسان كرده‌اى به من به معرفت خود و زبان مرا گشوده‌اى به شكر خود و راه طاعت خود را به من هدايت كرده‌اى و آسان كرده‌اى بر من سلوك به سوى كرامت خود را و حاضر گردانيده‌اى در نزد من راه نزديكى به « 3 » خود را ، پس جزاى تو از جانبِ من آن بود كه در برابر احسان تو معصيت كرده‌ام در حالتى كه حريصم بر هرچه تو را به غضب درآورد و به حالاتى منتقل مىشوم كه مستحقّ زيادتى غضب تو گردم و مسارعت مىكنم به چيزى كه دور سازد مرا از رضاى تو و خوشنودم به فريبِ آرزوها و اعراض كرده‌ام از سختىهاى مرگ . و حلم تو مرا قانع نساخته در « 4 » حالتى كه تهديد تو به ذليل گردانيدنِ من « 5 » به من رسيده [ m . b 147 ] تا « 6 » آنكه با گناهان عظيم تو را

--> ( 1 ) . a - تو . ( 2 ) . معصيتت / a s معصيت . ( 3 ) . a s - به . ( 4 ) . در / a و . ( 5 ) . a - من . ( 6 ) . تا / a با .